Doorgaan naar hoofdcontent

Iedereen beroemd?

In de film ‘Iedereen beroemd’ van Dominique Deruddere zien we hoe een volstrekt talentloos meisje door haar vader gepusht wordt om het te maken in de muziekbusiness. Lachen, gieren, brullen natuurlijk, want we begrijpen wel dat dit onderdeurtje van een zangeres de risee gaat worden van heel die historie. Datzelfde gevoel roepen nu ook al die jongens en meisjes van “Idool” bij me op. Dat plus een misselijk makende plaatsvervangende schaamte wanneer ze met hun iele, vlakke, emotieloze, onmuzikale stemmetjes om aandacht schreeuwen.

Ach, ik word er zo moe van, van dat telkens weer fulmineren tegen de oppervlakkigheid en het bejubelen van de middelmaat. En dat andere programma, hoe heet het ook weer. Star Academy! Waar zijn die sterren dan? En waarom zou ik ze dan precies als sterren moeten beschouwen? Kan u me dat uitleggen? Zijn zij sterren omdat ze de juiste look hebben? Of omdat ze met het zelfvertrouwen van een door de spotlights verschroeide ancien de pers te woord staan? Ik dacht van niet, maar ik behoor blijkbaar tot een quantité négligeable van oude zeurpieten. Toch blijf ik met het gevoel zitten: om in deze tijd ster te worden moet je eigenlijk niks niemendal kunnen. En dan te bedenken dat er in ons klein landje zoveel echte talenten rondlopen die nauwelijks het beleg op hun boterham verdienen.

Wat ik helemaal mysterieus vind, is dat die jongens en meisjes werkelijk beginnen te geloven dat ze als zanger of entertainer wat voorstellen. Al die wimmetjes en pimmetjes en opgefokte consorten mogen dan wel cool, hip en trendy zijn, ze kunnen mij niet bekoren. Maar laat hen dat vooral niet tegenhouden om verder te doen. Het feit blijft immers dat programma’s zoals Star Academy, The Voice en Idool het goed doen op de buis. Mij rest dus niets anders dan stilletjes in mijn hoekje te gaan zitten brommen. Wat ik hiermee ook gedaan heb.
(wordt vervolgd, ik ga even naar The Voice kijken, kwestie van wat bij te tanken voor een volgende beschouwing).


Auteursrecht: Jules Grandgagnage

Reacties

Populaire posts van deze blog

Plato's allegorie van de grot: hoe word je filosoof?

In het zevende boek van zijn dialoog 'Politeia' (de Staat) laat de Griekse filosoof Plato zijn personage Socrates een verhaal vertellen dat nu bekendstaat als 'de allegorie van de grot'. Waar gaat dit verhaal precies over en, vooral: wat wilde Plato hiermee bereiken? Om dit te begrijpen is het nodig om wat meer over Plato's Ideeënleer te weten en hoe hij de taak van de filosoof-koning zag. De tocht uit de duistere grot en haar bedrieglijk schaduwspel naar het licht en de werkelijkheid van de Ideeën is het pad dat elke filosoof-regeerder volgens hem moet volgen.

Situering binnen de dialoog 'Staat' De tekst met de allegorie van de grot is te vinden in Plato's dialoog Staat, waarin hij zijn denkbeelden uiteenzet over de ideale staat. In deze ideale maatschappij heeft iedereen zijn taak, van arbeider en soldaat tot filosoof en staatsman. Voor Plato (4e eeuw v.Chr.) is de beste staatsman (regeerder) tevens een filosoof, omdat die geacht wordt de meeste wijs…

Ken jezelf: Tarot persoonlijkheidskaart en zielskaart

Wie zijn geboortedag, geboortemaand en geboortejaar kent, en een eenvoudige cijfersom kan maken, kan snel zijn persoonlijkheidskaart en zielskaart van de tarot berekenen. Heb je die twee getallen, kijk dan vervolgens naar de betekenissen van de bijbehorende tarotkaarten van de Grote Arcana. Je kunt het als spel opvatten of als spirituele gids. De gebruikte tarotkaarten uit 1889 werden ontworpen door de Zwitserse occultist Oswald Wirth, die zich baseerde op de Tarot van Marseille. Archetypische voorstellingen De werkwijze voor het berekenen van de persoonlijkheids- en zielskaart doet veel aan numerologie danken. Ook daar worden de cijfers van dag, maand en jaar van je geboorte opgeteld om bepaalde uitspraken te doen over je innerlijke en uiterlijke kwaliteiten. Tarot zou je een nog krachtiger instrument kunnen noemen. Met name de afbeeldingen van de kaarten van de Grote Arcana (het grote geheim) werken sterk in op je verbeelding en je onbewuste. Carl Gustav Jung noemde dergelijke beel…

De presocraten als pioniers van de westerse filosofie

Met de presocraten begint de westerse filosofie. Deze filosofen leefden in de periode van ongeveer 600-350 v. Chr. en worden zo genoemd omdat de manier waarop ze aan filosofie deden anders was dan de filosofie vanaf Socrates. De centra van de presocratische filosofie waren de Griekse steden in het westen van Klein-Azië en in Zuid-Italië. Van de vele werken van presocratici is niets volledig bewaard gebleven. Bijna alles wat we vandaag over hen weten, is ons overgeleverd uit geschriften van latere antieke auteurs die uit het werk van hun voorgangers citeren. De voornaamste van deze auteurs zijn Aristoteles en de historicus van de filosofie, Diogenes Laertius. Een belangrijk thema van de presocratici was de vraag naar de oorsprong van alle dingen (het arché, oerbeginsel). Andere onderwerpen waren ethiek, theologie en politieke filosofie. Daarnaast hielden veel presocraten zich ook bezig met wiskunde en natuurwetenschappen.

Presocraten? Met "presocraten" bedoelt men de vroege …