Doorgaan naar hoofdcontent

Elizabeth Barrett schrijft Sonnets from the Portuguese als liefdesverklaring aan Robert Browning


Elizabeth Barrett Browning (Coxhoe Hall, nabij Durham (Engeland), 6 maart 1806 – Florence, 29 juni 1861) was een politiek geëngageerde, hoogontwikkelde protofeministe en vooral een van de meest vooraanstaande dichters van het Victoriaanse tijdperk. Haar poëzie was tijdens haar leven zowel in Engeland als in de Verenigde Staten bijzonder populair. Een verzameling van haar laatste gedichten werd kort na haar dood gepubliceerd door haar man, Robert Browning. Behalve om haar romance met deze dichter is zij nu vooral bekend om haar Sonnets from the Portuguese, een reeks liefdesgedichten die zij aan hem wijdde. De beroemdste versregel uit deze bundel is How do I love thee? Let me count the ways.

Jeugd

Elizabeth werd geboren als oudste van elf kinderen, op een landgoed bij Durmham in Herefordshire. Zij was de eerste van haar familie die sinds lange tijd werd geboren in Engeland. Eeuwenlang woonde de familie Barrett, die van gedeeltelijk Creoolse afkomst was, in Jamaica. Daar baatten ze suikerplantages uit met slaven. Elizabeths vader, Edward Barrett Moulton Barrett, koos ervoor zijn gezin in Engeland te stichten, terwijl zijn fortuin groeide in Jamaica. Elizabeth kreeg thuisonderwijs en had voor ze tien jaar oud was al passages gelezen uit Paradise Lost, een aantal toneelstukken van William Shakespeare en andere grote werken. Omstreeks haar twaalfde jaar schreef ze haar eerste ‘episch’ gedicht, dat bestond uit vier boeken van rijmende coupletten. Twee jaar later kreeg Elizabeth een longaandoening die haar voor de rest van haar leven zou plagen. Artsen begonnen een behandeling met morfine, en die zou ze tot aan haar dood blijven gebruiken. Elizabeth liep ook een rugletsel op (een dwarslaesie) toen ze op haar vijftiende haar pony aan het zadelen was. Ondanks haar kwalen bleef ze studeren om zich te ontwikkelen. Tijdens haar tienerjaren leerde ze zichzelf Hebreeuws zodat ze het Oude Testament kon lezen, en later begon ze aan de studie van het Grieks. Behalve voor de klassieken toonde ze ook een enthousiaste interesse voor haar christelijke geloof. Ze werd actief in de Bijbel- en missionarisgemeenschappen van haar kerk.

Carrière en huwelijk

Robert Browning
In 1826 publiceerde Elizabeth anoniem haar collectie An Essay on Mind and Other Poems. Twee jaar later overleed haar moeder. Het fortuin van de Barretts smolt weg vanwege de afschaffing van de slavernij in Engeland en het wanbeheer van de plantages in Jamaica. In 1832 verkocht Elizabeths vader zijn landgoed op een openbare veiling. Hij verhuisde met zijn familie naar een kustplaats. Daar huurde hij huisjes voor de komende drie jaar, voordat hij zich permanent in Londen vestigde. Terwijl ze aan de kust woonde, publiceerde Elizabeth haar vertaling van Prometheus Geboeid (1833) door de Griekse toneelschrijver Aeschylus onder de titel Prometheus Bound.

Afbeeldingsresultaat voor Harriet Hosmer clasped hands
Harriet Goodhue Hosmer maakte een afgietsel en sculptuur van de handen van de geliefden:
"Clasped Hands of Elizabeth and Robert Browning", 1853

In de jaren 1830 verkreeg Elizabeth bekendheid door haar werk en zij bleef in het Londense huis van haar vader wonen, onder zijn tirannieke heerschappij. Hij begon met haar twee jongere jongere broers naar Jamaica te sturen om te helpen op de landgoederen van de familie. Elizabeth verzette zich hevig tegen slavernij en wilde niet dat haar broers en zussen werden weggestuurd. In deze periode schreef ze The Seraphim and Other Poems (1838), waarin ze haar christelijke gevoelens uitdrukte in de vorm van de klassieke Griekse tragedie. Omwille van haar zwakker wordende gezondheid was ze verplicht om een ​​jaar door te brengen in Torquay, een plaatsje aan de zee. Zij was vergezeld van haar broer Edward, die ze "Bro" noemde. Later dat jaar verdronk haar broer tijdens een boottocht bij Torquay en Elizabeth keerde emotioneel gebroken terug naar huis. De volgende vijf jaren bracht ze als een kluizenaar door in haar slaapkamer in het huis van haar vader. Ze bleef echter schrijven, en had in 1844 een verzameling gedichten klaar die ze de titel Just Poems meegaf. Dit boek ving de aandacht van de dichter Robert Browning, wiens werk Elizabeth had geprezen in een van haar gedichten. Browning schreef haar een brief, en zo begon hun relatie.

Elizabeth Barrett Browning
Elizabeth en de zes jaar jongere Robert wisselden de komende twintig maanden 574 brieven uit. Hun romance zou later in Rudolf Besiers toneelstuk The Barretts of Wimpole Street (1930) vereeuwigd worden. Haar vader verzette zich echter hevig tegen hun relatie omdat hij geen van zijn kinderen wilde laten trouwen. In 1846 liep het koppel weg en vestigde zich in Florence, waar Elizabeths gezondheid verbeterde. Zij kregen een zoon, Robert Wideman Browning, maar haar vader sprak nooit meer tegen haar. Elizabeths Sonnets from the Portuguese, opgedragen aan haar man (en in het geheim geschreven voor haar huwelijk), werd gepubliceerd in 1850. Critici beschouwen deze liefdessonnetten, die ook bijzonder populair werden, over het algemeen als haar beste werk. Bewonderaars vergeleken haar beeldende taal zelfs met die van Shakespeare en haar gebruik van de Italiaanse dichtvorm met Petrarca.
File:Pen-browning.jpg
Hun zoon Robert Wideman Browning als kind
In haar latere werk richtte Elizabeth zich op politieke en maatschappelijke thema’s. In Poems Before Congress (1860) en Casa Guidi Windows (1848-1851) drukte ze haar intens medeleven uit voor de strijd voor de eenmaking van Italië. In 1857 publiceerde Browning haar berijmde roman Aurora Leigh, die de mannelijke dominantie over de vrouw portretteert. In haar poëzie bekommert ze zich ook om de onderdrukking van de Italianen door de Oostenrijkers, kinderarbeid in Engelse mijnen en fabrieken, slavernij en andere sociale onrechtvaardigheden. Hoewel dit haar populariteit verminderde, was Elizabeth gekend in heel Europa. In de zomer van 1861 vatte Browning een zware kou en werd ernstig ziek. Zij overleed in Florence op 29 juni 1861.

Sonnets from the Portuguese

Ficheiro:Phoebe Anna Traquair’s illuminated copy of Elizabeth Barrett Browning’s ‘Sonnets from the Portuguese’ - Sonnet 30.jpg
Phoebe Anna Traquairs geïllustreerde kopie van Elizabeth Barrett Brownings ‘Sonnets from the Portuguese’ - Sonnet 30.
Lange tijd was Elizabeth Barrett Browning voornamelijk bekend om haar Sonnets from the Portuguese, een reeks sonnetten die ze schreef in de periode 1845 - toen ze Robert Browning ontmoette - en 1846 - het jaar dat ze met hem trouwde. In deze 44 sonnetten beschreef ze de verschillende achtereenvolgende fases die haar liefde voor Robert had doorlopen, vanaf haar zwaarmoedigheid vóór Robert Browning in haar leven kwam, haar gevoelens van minderwaardigheid toen ze hem pas leerde kennen, de angsten die ze moest overwinnen, tot de innige verbondenheid van beider zielen.

Sonnets from the Portuguese presenteerde ze als een vertaling uit het Portugees. Vanwaar die titel? Elizabeths bijnaam was 'de Portugese' vanwege haar donkere huidskleur (ze was van Anglo-Jamaicaanse Creoolse afkomst) en zwarte (gothische) klederdracht. Een andere reden voor de titel van de sonnettenreeks is dat het een verwijzing zou zijn naar een anoniem gepubliceerde briefroman uit 1669: Lettres portugaises. Dit werk, dat tijdgenoten schandelijk vonden, wordt door de schrijver (waarschijnlijk Gabriel de Guilleragues) gepresenteerd als een 'vertaling' van vijf brieven van een Portugese non aan een Franse officier.

Sonnet 43: How do I love thee? Let me count the ways


Sonnet 43 is het beroemdste en meest geciteerde sonnet van Elizabeth Barrett Brownings sonnettenreeks:

How do I love thee? Let me count the ways.
I love thee to the depth and breadth and height
My soul can reach, when feeling out of sight
For the ends of Being and ideal Grace.
I love thee to the level of everyday's
Most quiet need, by sun and candle-light.
I love thee freely, as men strive for Right;
I love thee purely, as they turn from Praise.
I love thee with a passion put to use
In my old griefs, and with my childhood's faith.
I love thee with a love I seemed to lose
With my lost saints, - I love thee with the breath,
Smiles, tears, of all my life! - and, if God choose,
I shall but love thee better after death.

Bij aanvang vaagt de spreker zich af: How do I love thee? Let me count the ways.

Ze neemt zich dus voor om op te sommen op hoeveel verschillende manieren ze hem liefheeft, alsof ze de behoefte heeft erachter te komen waarom ze hem nu precies zo intens bemint. Ze telt acht wijzen waarop ze hem bemint:
1)
   I love thee to the depth and breadth and height
   My soul can reach, when feeling out of sight
   For the ends of Being and ideal Grace.

Deze regels beschrijven hoe haar ziel zich voor deze overweldigende liefde tot de uiterste grenzen en diepten moet uitstrekken om deze liefde te kunnen omvatten. De grote diepte, breedte en 'hoogte' symboliseren de omvang van haar liefde. Hoogte kan op iets verhevens wijzen - mogelijk drukt zij hier uit dat haar liefde voor Robert haar spiritueel verheft. In de regel For the ends of being and ideal Grace drukt ze uit dat ze hem meer liefheeft dan haar eigen wezen (wat ze ook schreef in een van haar brieven aan Robert Browning)

2)
Elizabeth Barrett Browning — The anniversary : « I love thee to the level of every day's most quiet need » (Sonnets from the Portuguese, n° XLIII). Schilderij van Albert Chevallier Tayler — 1909.

   I love thee to the level of everyday's
   Most quiet need, by sun and candle-light.

Terwijl de vorige versregels de verhevenheid van haar liefde benadrukten, de passionele zielsverwantschap, gaat het hier over een meer aards facet van haar liefde: de (rustige) liefde die ze beiden elke dag in hun gewone leven voelen. De zon en de maan staan voor de dag en de nacht, waardoor de dichteres benadrukt dat de liefde weliswaar rustiger is op dit aardse niveau, maar nooit aflatend, steeds even sterk gevoeld. 'Most quiet' kan ook een toespeling zijn op het verboden en verborgen karakter van hun liefde toen ze elkaar leerden kennen. Dit is de 'tweede manier' waarop ze hem liefheeft.

3) en 4)
  I love thee freely, as men strive for Right;
  I love thee purely, as they turn from Praise.

De derde wijze van liefhebben benadrukt dat ze door niets of niemand gedwongen wordt om lief te hebben (freely) en dat dit gevoel uit zichzelf zuiver is en geen nood heeft aan de goedkeuring van anderen.
In een andere interpretatie komt haar tirannieke vader weer in beeld: ondanks de belemmeringen van hun relatie (haar vader verzette zich hevig tegen het huwelijk) houdt ze van Robert en voelt ze zich 'vrij'. Haar liefde is niet gedwongen, maar uit vrije wil. Dit zijn de derde en vierde wijze van liefhebben (purely+freely)

5) en 6)
  I love thee with the passion put to use
  In my old griefs, and with my childhood's faith. 

Wat ze hier zegt, is dat ze de energie van alle bittere ervaringen en alle pijn uit haar verleden nu richt op haar liefde. Haar 'childhood faith' staat voor alles wat ze zo hartstochtelijk heeft geloofd in haar jeugd, en nu alle naïviteit en kinderlijk geloof achter haar ligt, heeft die passie een ander doel gekregen.

7)
  I love thee with a love I seemed to lose
  With my lost saints 

Het gaat hier niet over het verlies in het geloof in katholieke heiligen. Die 'lost saints' zijn de mensen naar wie ze heeft opgekeken, haar helden die van hun voetstuk zijn gevallen. Die verloren liefde (lost love) is dus niet helemaal verloren, maar krijgt ook hier een andere bestemming.

8)
  I love thee with the breath,
  Smiles, tears, of all my life! –

Met elke ademtocht, elke glimlach of traan blijft ze heel haar leven lang van hem houden,

 and, if God choose,
 I shall but love thee better after death.

Die liefde is zo sterk, dat ze de dood zal overwinnen: na haar dood zal ze hem zelfs sterker liefhebben.


Werken (verzamelingen)

1820: The Battle of Marathon: A Poem. Privé-druk
1826: A Essay On Mind, with Other Poems. Londen: James Duncan
18  33: Prometheus Bound, Translated from the Greek of Aeschylus,and Miscellaneous Poems. Londen: A.J. Valpy
1838: The Seraphim, and Other Poems. Londen: Saunders and Otley
1844: Poems (UK) / A Drama of Exile, and other Poems (US). Londen: Edward Moxon. New York: Henry G. Langley
1850: Poems (“New Edition,” 2 vols.) Revisie van de editie van 1844 met toevoeging van Sonnets from the Portuguese en andere gedichten. Londen: Chapman & Hall
1851: Casa Guidi Windows. Londen: Chapman & Hall
1853: Poems (3d ed.). Londen: Chapman & Hall
1854: Two Poems: “A Plea for the Ragged Schools of London” en “The Twins”. Londen: Bradbury & Evans
1856: Poems (4th ed.). Londen: Chapman & Hall
1857: Aurora Leigh. Londen: Chapman and Hall
1860: Poems Before Congress. Londen: Chapman & Hall
1862: Last Poems. Londen: Chapman & Hall

Geraadpleegde literatuur

The Norton Anthology: Literature by Women 2nd ed., 1996: Elizabeth Barrett Browning
Beers, Henry Augustin, A History of English Romanticism in the Nineteenth Century, 1901, Forgotten Books, ISBN 1451017049, 9781451017045
Cruise,Colin, Pre-Raphaelite Drawing, 2011, Thames & Hudson. ISBN-10: 0500238812
Alexander,Michael, A History of English Literature, 2nd edition 2007, Palgrave Macmillan
Carter,Ronald en McRae,John, The Routledgde History of Literature in English, 2nd edition 2004, Routledge
Encyclopaedia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopedia Britannica, 2010.


Auteursrecht: Jules Grandgagnage

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Plato's allegorie van de grot: hoe word je filosoof?

In het zevende boek van zijn dialoog 'Politeia' (de Staat) laat de Griekse filosoof Plato zijn personage Socrates een verhaal vertellen dat nu bekendstaat als 'de allegorie van de grot'. Waar gaat dit verhaal precies over en, vooral: wat wilde Plato hiermee bereiken? Om dit te begrijpen is het nodig om wat meer over Plato's Ideeënleer te weten en hoe hij de taak van de filosoof-koning zag. De tocht uit de duistere grot en haar bedrieglijk schaduwspel naar het licht en de werkelijkheid van de Ideeën is het pad dat elke filosoof-regeerder volgens hem moet volgen.

Situering binnen de dialoog 'Staat' De tekst met de allegorie van de grot is te vinden in Plato's dialoog Staat, waarin hij zijn denkbeelden uiteenzet over de ideale staat. In deze ideale maatschappij heeft iedereen zijn taak, van arbeider en soldaat tot filosoof en staatsman. Voor Plato (4e eeuw v.Chr.) is de beste staatsman (regeerder) tevens een filosoof, omdat die geacht wordt de meeste wijs…

Websites over esoterie: het kaf en het koren

Esoterie zit in de lift. Dagelijks raadplegen talloze mensen hun horoscoop in de krant, en tarotlezers, mediums en allerlei zelfverklaarde paragnosten zetten professionele betaalwebsites op om goedgelovige klanten te vangen. Mensen nemen ook hoe langer hoe meer hun toevlucht tot alternatieve genezers die beweren betere resultaten te kunnen behalen dan de 21e-eeuwse wetenschap. En aan deze crazy hype lijkt geen einde te komen. Integendeel. New age is back, al is het eigenlijk nooit echt weggeweest. We worden omgeven door nieuwe heksen, esoterische zwevers, oosters levende westerlingen en charlatans allerhande die vooral hun eigen economie draaiende willen houden ten koste van 'onze' portemonnee. Om die verdwazing gaande te houden, is het essentieel dat het product gekaderd wordt binnen een esoterische filosofie. Door al die rook en verdwazing zou een mens op den duur vergeten dat esoterie ook ernstig kan worden bestudeerd.

Astrologie, alchemie en magie vormen de drie belangrij…