Doorgaan naar hoofdcontent

Computers veranderen mensen



Zijn wij niet al voor een deel cyborg geworden, half-mens, half-computer? Ik vraag me af welk effect dat buitensporig computergebruik heeft op onze geest. Misschien denken we sneller, zijn we in staat om meer informatie te ‘scannen’. Dat zijn dan de goede effecten. Maar ik vrees dat er ook een B-kant aan deze plaat is, die niet zo goed klinkt. Wat doet die stortvloed van informatie met je brein? Lees en sidder!

Computers veranderen mensen. Neem mij nu. Vroeger was ik een slome gast, tevreden met uitslapen, op tijd een borrel en een lief om tegen te leuteren. Iets van de onrust van al die megahertz is echter in mijn lijf gekropen. Via mijn vingertoppen, langs mijn ellebogen tot helemaal achter in mijn schedel. Via mijn ogen die elke seconde miljoenen pixels verslinden. Via mijn oren die elke dag gigabytes informatie te verwerken krijgen. De hele dag jaag ik mezelf af. Naar sneller, meer en beter. Allemaal de schuld van de chip. En van Bill Gates natuurlijk, die de T-Ford van alle besturingssystemen op de markt gooide. Vóór Bill keken wij wat meewarig naar die onbetaalbare dingen. Op de zevende dag schiep Hij Windows. En wij? Wij grabbelden ernaar. Want wij wilden erbij horen. Iets van die technologische graantjes meepikken. Ha! Maar wij betaalden er de prijs voor!

Mijn ogen zijn versmald tot beeldschermmoeë spleetjes en mijn conditie is nul komma nul. Nog erger is het gesteld met mijn geestelijke gezondheid. Door de computer ben ik heel ongeduldig geworden. Ik wil alles snel klaar hebben. Dit artikel, mijn vrouw, mijn belastingaangifte. Luisteren? Dat kan ik helemaal niet meer. Na twee seconden begin ik in een gesprek al naar een externe link te zoeken. En sinds Doom en Wolfenstein schiet ik op alles wat beweegt. In gedachten weliswaar, maar toch. Als de postbode voorbij fietst, kan ik het niet laten om een raket op zijn voorwiel af te schieten. In mijn verbeelding zie ik hem dan een perfecte parabool maken over zijn stuur. Mooi is dat. Ik beweeg me ook schichtiger door het huis. Achter elke hoek vermoed ik een bad guy. Om de vijf minuten controleer ik mijn Health. Met minder dan 90 procent ga ik op zoek naar voedsel. Ik plunder de koelkast, ruim de left-overs op. Pas dan ga ik het net op. Scannen naar dingen die me interesseren. Een enquête. Is Martina Hingis de knapste tennisspeelster? No way, Kournikova rules! Nieuws: Bush maakt lelijke val en verklaart meteen de oorlog aan Noord-Korea. Pff, so what? Hij weet Korea niet eens liggen. Mussen sterven uit. Sprinkhanen doen het goed. Beurs crasht, minirok in opmars.

Na een uur klikken en lezen ben ik op de hoogte van alles wat er reilt en zeilt in de wereld. Maar ik voel dat ik op springen sta. Te veel is trop en trop is te veel. Ik moet snel wat data lozen of ik word gek. En mijn vrouw luistert nooit als ik begin te razen over Bush en de mussen. Ik ruk de buitendeur open, op zoek naar slachtoffers. Maar het is nog donker. Een zwerfhond loopt jankend weg als ik hem de enquête over de mooiste tennisspeelster voorleg. Ha! Daar is de postbode! Ik sleur hem van zijn fiets en bedelf hem onder de nieuwtjes. Zijn hoofd begint te zwellen, maar ik ga ongenadig door. Na het nieuws over Korea zakt hij als een pudding in elkaar. Ik gris mijn post uit zijn handen en klap de deur dicht. Als hij na een kwartier op zijn fiets voorbij zwijmelt, schiet ik nog een warmtegeleide raket af op zijn achterlicht.

Allemaal de schuld van Bill en zijn bende. Bill is een mind-fucker. Hij ontnam ons onze rust en overklokte ons tot we flipten. En hij maakte van het postbodeschap een gevaarlijk beroep. Voor zijn straf zouden we hem in een grot voor een pc moeten zetten, met zijn hoofd in een klem. Plaatjes absorberen tot hij murw is. Tot hij gelooft dat het allemaal echt is..Tot hij even prettig gestoord is als wij. En als zijn Health gezakt is tot minder dan vijftig procent? Dan geven we hem een Apple.




Auteursrecht: Jules Grandgagnage

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Plato's allegorie van de grot: hoe word je filosoof?

In het zevende boek van zijn dialoog 'Politeia' (de Staat) laat de Griekse filosoof Plato zijn personage Socrates een verhaal vertellen dat nu bekendstaat als 'de allegorie van de grot'. Waar gaat dit verhaal precies over en, vooral: wat wilde Plato hiermee bereiken? Om dit te begrijpen is het nodig om wat meer over Plato's Ideeënleer te weten en hoe hij de taak van de filosoof-koning zag. De tocht uit de duistere grot en haar bedrieglijk schaduwspel naar het licht en de werkelijkheid van de Ideeën is het pad dat elke filosoof-regeerder volgens hem moet volgen.

Situering binnen de dialoog 'Staat' De tekst met de allegorie van de grot is te vinden in Plato's dialoog Staat, waarin hij zijn denkbeelden uiteenzet over de ideale staat. In deze ideale maatschappij heeft iedereen zijn taak, van arbeider en soldaat tot filosoof en staatsman. Voor Plato (4e eeuw v.Chr.) is de beste staatsman (regeerder) tevens een filosoof, omdat die geacht wordt de meeste wijs…

Elizabeth Barrett schrijft Sonnets from the Portuguese als liefdesverklaring aan Robert Browning

Elizabeth Barrett Browning (Coxhoe Hall, nabij Durham (Engeland), 6 maart 1806 – Florence, 29 juni 1861) was een politiek geëngageerde, hoogontwikkelde protofeministe en vooral een van de meest vooraanstaande dichters van het Victoriaanse tijdperk. Haar poëzie was tijdens haar leven zowel in Engeland als in de Verenigde Staten bijzonder populair. Een verzameling van haar laatste gedichten werd kort na haar dood gepubliceerd door haar man, Robert Browning. Behalve om haar romance met deze dichter is zij nu vooral bekend om haar Sonnets from the Portuguese, een reeks liefdesgedichten die zij aan hem wijdde. De beroemdste versregel uit deze bundel is How do I love thee? Let me count the ways.
Jeugd Elizabeth werd geboren als oudste van elf kinderen, op een landgoed bij Durmham in Herefordshire. Zij was de eerste van haar familie die sinds lange tijd werd geboren in Engeland. Eeuwenlang woonde de familie Barrett, die van gedeeltelijk Creoolse afkomst was, in Jamaica. Daar baatten ze suike…

Websites over esoterie: het kaf en het koren

Esoterie zit in de lift. Dagelijks raadplegen talloze mensen hun horoscoop in de krant, en tarotlezers, mediums en allerlei zelfverklaarde paragnosten zetten professionele betaalwebsites op om goedgelovige klanten te vangen. Mensen nemen ook hoe langer hoe meer hun toevlucht tot alternatieve genezers die beweren betere resultaten te kunnen behalen dan de 21e-eeuwse wetenschap. En aan deze crazy hype lijkt geen einde te komen. Integendeel. New age is back, al is het eigenlijk nooit echt weggeweest. We worden omgeven door nieuwe heksen, esoterische zwevers, oosters levende westerlingen en charlatans allerhande die vooral hun eigen economie draaiende willen houden ten koste van 'onze' portemonnee. Om die verdwazing gaande te houden, is het essentieel dat het product gekaderd wordt binnen een esoterische filosofie. Door al die rook en verdwazing zou een mens op den duur vergeten dat esoterie ook ernstig kan worden bestudeerd.

Astrologie, alchemie en magie vormen de drie belangrij…